Pius XII – *Haurietis aquas* i niepokonani zawodnicy Chrystusa: serce Maryi i mariologia przed Soborem.
Encykliki i dokumenty
Oprócz wielkich encyklik dogmatycznych (Munificentissimus Deus, 1950 i Ad Caeli Reginam, 1954) oraz pasterskiej Le Pelerinage de Lourdes (1957), Pius XII opublikował inne znaczące encykliki o tematyce maryjnej: Invicti Athletae Christi (1957) poświęcona św. Andrzejowi Boboli, Haurietis Aquas (1956) o Sakramentalnym Sercu Jezusa oraz bulę Ineffabilis Deus (1954), która ogłosiła Rok Maryjny. Te dokumenty stanowią najbardziej systematyczne nauczanie maryjne z okresu przed Soborem Watykańskim II.
Papież: Pius XII
Okres sprawowania urzędu: 1939-1958
Wybrane encykliki:
- Haurietis Aquas (15 maja 1956) – Serce Jezusa i Serce Marii
- Invicti Athletae Christi (16 maja 1957) – św. Andrzej Bobola i Maria
Tematyka:
- Serce Marii jako model dla świętych: W Haurietis Aquas, papież podkreśla, że Serce Marii, jako pierwsze “przyjęło” Ducha Świętego, “zapaliło” miłość Chrystusa na świecie i “odczuło” Jego ból, stanowi wzór dla wszystkich świętych.
- Połączenie z Chrystusem: Encyklika Invicti Athletae Christi przedstawia Marię jako model dla męczenników, wskazując na jej “niekrwawy męstwo” w jedności z Synem na Krzyżu.
Lista wydarzeń związanych z Mariologią
- 1942: Konsagracja świata Niepokalanemu Sercu Maryi (transmisja radiowa z 31 października)
- 1944: Święto Niepokalanego Serca Maryi rozszerzone na Kościół uniwersalny
- 1945: Bendito Quinquagesimo Anno, 50. rocznica śmierci św. Jana Bosko
- 1947: Meditator Dei, encyklikę o liturgii z sekcją marianą
- 1950: Munificentissimus Deus, definicja dogmatyczna Wniebowzięcia
- 1952: Konsagracja Rosji Niepokalanemu Sercu
- 1953: Fulgens Corona, encyklikę z okazji setnej rocznicy Niepokalanego Poczęcia
- 1954: Ad Caeli Reginam, definicja królewskiej godności Maryi, Rok Maryjny
- 1956: Haurietis Aquas, serce Jezusa i serca Marii
- 1957: Invicti Athletae Christi, Le Pelerinage de Lourdes, setna rocznica objawień w Lourdes
Wpływ na Sobór Watykański II
Chociaż Pius XII zmarł cztery lata przed otwarciem Soboru (1962), jego nauczanie mariane stanowiło podstawę teologiczną dla rozdziału VIII Lumen Gentium. Definicje dotyczące królewskiej godności, Wniebowzięcia i teologii dwóch Serc zostały bezpośrednio przyjęte przez Ojców Soborowych podczas opracowywania mariologii soborowej.
Dodatkowa literatura
- Mariologia | Munificentissimus Deus | Ad Caeli Reginam | Le Pelerinage de Lourdes (1957) | Lumen Gentium, rozdział VIII
Chce Pan studiować mariologię na poważnie?
Ten artykuł powstał z dzieł biblioteki Locus Mariologicus. Studia podyplomowe z mariologii prowadzą do tych samych źródeł, z opieką akademicką: Pismo Święte, Ojcowie Kościoła i Magisterium, od pierwszego dogmatu po pytania współczesne.
Responses